Marcin J. Skwark
Dec 2, 2006, 10:59:56 PM
Błogosławieni, którzy łakną konkursu, albowiem do nich należeć będzie
możliwość udzielenia odpowiedzi. Tak jest, Panie i Panowie - z dawien
dawna oczekiwany konkurs wreszcie ujrzał światło dzienne.
Tym razem coś by podsycić gasnącą wiarę - konkurs poświęcony w całości
wierze, wierzeniom i zabobonom. Regulamin pozostaje niezmienny... ale
dla porządku przytoczę.
1. Będziesz przesyłać odpowiedzi mailem na adres z nagłówka. FUT powinien
być ustawiony poprawnie - adres do wysyłki to kon...@sci.fi
2. Temat pozostawisz w niezmienionej formie.
3. Odpowiedzi przyślesz przed północą 12 grudnia (noc z poniedziaku na
wtorek)
4. Nie będziesz korzystać z pamięci zewnętrznej.
5. Każde pytanie ma podaną punktację, odpowiedzi będą potwierdzane w
ciągu 24 godzin od otrzymania, a w razie równej liczby punktów decyduje
kolejność zgłoszeń.
6. Konkurs jest łatwy. Jak zwykle.
A więc drogie owieczki, oto i prawda objawiona w pytaniach.
+----
| 1. Autor i tytuł - po jednym punkcie
Tymczasem to nie wydobyte torturami zeznania są uwieńczeniem naszej
pracy! Oczywiście, one też się liczą, zwłaszcza kiedy przesłuchujący
potrafi odsiać ziarno od plew. Ale ważne jest, by skruszony grzesznik
przyznał się głośno do błędów i bez skrupułów ujawnił wspólników,
żałując każdej spędzonej z nimi chwili. Liczą się jedynie łzy żalu,
wylewane na oczach gawiedzi, szczere przyznanie do winy i przemożna,
nieubłagana chęć odbycia pokuty. To wszystko ma znaczenie nie tylko
dla nas samych, dla naszej wiary oraz dla ochrony niewiernych. Ale
również dla tego, co nazywamy zdrowiem społeczeństwa (jakkolwiek
śmiesznie czy patetycznie by to brzmiało). Niepotrzebni nam są
męczennicy, ginący za herezje z błyskiem odwagi i szaleństwa w oczach,
niepotrzebne nam są obelgi, rzucane z głębi stosów na święty Kościół
oraz jego sługi. My, inkwizytorzy, kochamy wszystkich (choć czasami
jest to szorstka miłość), ale najbardziej tych, którzy, skruszeni,
wyznają na głos winy i kajają się za grzechy, które popełnili, i
grzechy, które popełnić tylko mogli. Z tych wszystkich powodów nie
można tolerować, by winni ginęli w katowskich piwnicach. Ich śmierć ma
być ceremonią. Jednocześnie smutną i radosną. Wzniosłą. Mają umierać
pogodzeni z Kościołem oraz wiarą, przepełnieni miłością do
inkwizytorów, którzy w pocie czoła prostowali kręte ścieżki ich życia.
+----
| 2. Autor i tytuł - po jednym punkcie
- Tak - powiedział - ja też przejmowałem się ochroną przyrody. Łkałem
i zawodziłem, że ludzie z karabinkami automatycznymi polują z
helikopterów na orły białogłowe i tym podobne, ale teraz dałem
spokój. W Cleveland jest rzeka tak zanieczyszczona, że mniej więcej
raz do roku staje w płomieniach. Dawniej chciało mi się od tego
rzygać, a teraz tylko się śmieję. Kiedy jakiś tankowiec przypadkiem
wypuści swój ładunek do morza, zabijając miliony ptaków i miliardy
ryb, mówię sobie: "Niech żyje Standard Oil" czy kto tam to
rozlał. - I Trout podniósł triumfalnie ramiona. - Mobil gaz do dupy
wlazł! - zawołał.
Kierowca poczuł się dotknięty.
- Pan żartuje - powiedział.
- Uświadomiłem sobie - mówił dalej Trout - że Bóg nie troszczy się o
ochronę przyrody, więc zajmowanie się tym jest świętokradztwem i
stratą czasu. Czy widział pan kiedy jeden z jego wulkanów albo
trąbę powietrzną, albo tsunami? Czy słyszał pan o epokach
lodowcowych, jakie nam urządza co pół miliona lat? A zaraza wiązów?
Piękne mi środki ochrony przyrody! To robi Bóg, nie człowiek. Zanim
oczyścimy nasze rzeki, on pewnie sprawi, że cała galaktyka spłonie
jak celuloidowy kołnierzyk. Gwiazda betlejemska to było właśnie to,
wie pan?
+----
| 3. Autor i tytuł - po jednym punkcie (nadal)
- Po pierwsze: który mamy rok?
Młodzieniec popatrzył rozpaczliwie na mamę, ale Maxwell potrząsnął
nim, aż zagrzechotały zęby.
- Dziewięćdziesiąty... ósmy, panie...
- I przez dziewięćdziesiąt osiem lat nie przejechał tędy żaden
autobus? - Głos Maxwella przepełniało zdecydowanie. Na młodzieńca
to działało.
- Ale przyjedzie! - zawyła starsza pani. - Varney przybędzie i
zawiezie tych, co ufają, do Końcowego Przystanku. Pilnujemy
kaplicy. Będzie dla nas miejsce na górze.
- Rany, to pieprzony kult cargo! - stwierdził Maxwell. - A Varney?
Kto to jest Varney?
- Varney to kierowca - odparła starsza miła pani, która przestała
wyglądać bardzo miło - znany także jako Kamerdyner.
- Pieprzony Reg Varney? - Młodzieniec w dłoniach Maxwella
zwiotczał. - Ta wiata, ten przystanek to kaplica pieprzonego Rega
Varneya?
- Bluźnierca! - Starsza pani wyrzuciła ręce w górę, wypuszczając przy
tym torby, z których powypadały kamienie i grudy ziemi. - Ogłaszam
popołudniowe czekanie za zakończone. Zabić heretyka!
+----
| 4. Autor i tytuł - po jednym punkcie
Gdy maszerujący zbliżyli się, Ammu podciągnęła szybę w swoim
oknie. Estha w swoim. Rahel w swoim. (Z wysiłkiem, ponieważ odpadł
czarny uchwyt korbki).
Niebieski plymouth nagle wydał się absurdalnie wielki na wąskiej,
dziurawej drodze. Jak rozłożysta dama przeciskająca się wąskim
korytarzem. Jak Baby Koćamma w kościele, w drodze po chleb i wino.
- Spuśćcie oczy! - powiedziała Baby Koćamma, gdy pierwsze szeregi
marszu protestacyjnego były na wysokości samochodu. - Nie patrzcie
na nich. To ich najbardziej prowokuje.
Z boku szyi łomotało jej tętno.
W ciągu kilku chwil ulicę zalały tysiące demonstrantów. Samochodowe
wysepki w rzece ludzi. Powietrze było czerwone od flag, które poszły w
dół, a potem do góry, gdy demonstranci przeciskali się pod szlabanem i
przetaczali przez tory czerwoną falą. Dźwięk tysiąca głosów
rozpostarł się nad zastygłymi samochodami jak zrobiony z hałasu
parasol.
"Inquilab Zindabad! Thozhilali Ekta Zindabad!"
- Niech żyje rewolucja! - wznosili okrzyki. - Robotnicy wszystkich
krajów łączcie się!
+----
| 5. Autor i tytuł - po jednym punkcie
Po wizycie Bruna Michel przez dwa tygodnie nie opuszczał łóżka. No bo
w jaki sposób, zastanawiał się, w jaki sposób społeczeństwo przetrwa
bez religii? Już w przypadku jednostki wydawało się trudne. Przez
kilka dni leżał pogrążony w kontemplowaniu kaloryfera po lewej stronie
łóżka. W zimie żeberka napełniały się wodą, mechanizm tego zjawiska
był przydatny i znakomicie pomyślany, ale jak długo społeczeństwo
zachodnie przetrwa bez religii? W dzieciństwie lubił podlewać warzywa
w ogródku. Zachował małe kwadratowe czarno-białe zdjęcie, na którym
widać, jak trzyma konewkę pod czujnym okiem babki; miał może sześć
lat. Nieco później lubił chodzić po zakupy; za drobne, jakie zostawały
po kupieniu chleba, pozwalano mu zafundować sobie lizaka. Potem szedł
do chłopa po mleko; machał w powietrzu przewieszoną przez ramię
aluminiową bańką z ciepłym jeszcze mlekiem i trochę się bał, gdy
zapadała noc, a on maszerował wąską ścieżką zarośniętą kolczastymi
jeżynami. Dziś każde wyjście do supermarketu stanowiło istną mękę. A
przecież ciągle pojawiały się nowe produkty, łącznie z licznymi
markami mrożonych dań dla osób samotnych. Ostatnio w dziale mięsnym
Monoprix po raz pierwszy zobaczył kotlet ze strusia.
+----
| 6. Autor i tytuł - po jednym punkcie
- Wolność bycia głodnym i wyzyskiwanym - rzekł Devlin ze
staroświecką, już nieaktualną zajadłością. - Te wolności, które ja
bym widział, przetrwały już tylko w programie historii, której ty
nie chcesz nauczać. Jesteś upartym indywidualistą, brachu - rzekł
Devlin, a w głosie jego pojawiło się jakby warknięcie. - Jesteś
upartym reakcjonistą, towarzyszu. Domagasz się wolności, i będziesz
ją miał... na martwego czy żywego, czy nie istniejącego Chrystusa!
- Pomachał na niego urzędową notatką, które mu dostarczył sekretarz
rady zakładowej z firmy, gdzie Bev się zatrudniał. - Te stare,
parszywe czasy wolności skończyło się, mój chłopcze - przemówił,
zdradzając swe irlandzkie podłoże - dla wszystkich, tylko nie dla
ciebie i takich jak ty reakcjonistów. Przestałeś uczyć historii,
odwróciłeś się do niej plecami. Wolisz nie pamiętać, że dwadzieścia
lat temu jeszcze nie istniał twój związek i mój związek? Dopiero
walczył o to, by się narodzić, i na Chrystusa, narodził się i to w
bólach, ale zwycięsko. Ludzie obsługujący maszyny, które wytwarzają
batony czekoladowe i kokosanki, słodkie chrupki i co tam jeszcze,
byli w gorszej pozycji przetargowej niż górnicy, kolejarze i
hutnicy. A dlaczego? Przez takich jak ty reakcjonistów i wasz
system wartości.
+----
| 7. Autor i tytuł - po jednym punkcie
Kilka miesięcy temu zabrałam się wreszcie do porządkowania starych
papierów i przy okazji znalazłam ten referat pana Nijaziego, napisany
odręcznie równiutkim pismem. Zaczynał się od słów "W imię Boga". które
później stały się obowiązkowym początkiem wszystkich oficjalnych
listów i wszystkich przemówień. Pan Nijazi brał do ręki kartkę po
kartce i raczej ściskał je w dłoni niż trzymał, jakby w obawie, że
mogą mu się wymknąć.
- Islam jako jedyna religia na świecie przydziela literaturze
specjalną, świętą rolę, która polega na wskazywaniu człowiekowi
drogi do bożego życia - czytał jednostajnym głosem. - Staje się to
jasne, kiedy bierzemy pod uwagę fakt, że Koran, Słowo Boga, jest
cudem Proroka. Za pomocą Słowa można leczyć i można niszczyć. Można
umoralniać lub deprawować. Dlatego właśnie Słowo może należeć do
Szatana lub do Boga.
Imam Chomeini przydzielił naszym poetom i pisarzom wielkie zadanie -
ciągnął triumfalnie, odkładając jedną kartkę i sięgając po następną. -
Powierzył im świętą misję, z n a c z n i e doniośniejszą niż misja
materialistycznych pisarzy na Zachodzie. Jeśli nasz imam jest
pasterzem, wiodącym trzodę na pastwisko, to pisarze są wiernymi psami
pasterskimi, które muszą prowadzić ją podług jego rozkazów.
+----
| 8. Autor i tytuł - po jednym punkcie
Dobrze wiemy, że jest jeszcze pośród was kilka idiotek, które nie
potrafią się wyrzec idei tego nikczemnego Boga ani znienawidzić
religii: będą one obserwowane i, nie ukrywam tego, jeśli na
nieszczęście przyłapiemy je na gorącym uczynku, nie będzie takiej
ostateczności, do jakiej się nie posuniemy. Niech te głupie stworzenia
przekonają się, niech pojmą, że wiara w istnienie Boja jest
szaleństwem, nie mającym dziś na całej ziemi nawet dwudziestu
wyznawców, a religia, która się doń odwołuje, jest tylko śmiechu wartą
bajką wymyśloną przez oszustów, którzy z oczekiwania nas czerpią dziś
aż nazbyt wiele korzyści. Krótko mówiąc, zdecydujecie same: gdyby Bóg
istniał i posiadał moc, czy pozwoliłby, aby przynosząca mu zaszczyt
cnota, jaką kultywujecie, poświęcona została, jak to ma się stać,
występkowi i libertynizmowi? Czy ów wszechmocny Bóg pozwoliłby, aby
stworzenie tak słabe jak ja, będące wobec niego tym, czym mrówka wobec
słonia, czy pozwoliłby, jak powiedziałem, aby to słabe stworzenie
znieważało go, szydziło zeń, przeciwstawiało się mu, lekceważyło go i
występowało przeciw niemu, jak to z rozkoszą czynię o każdej porze
dnia?.
+----
| 9. Autor i tytuł - po jednym punkcie
Dawno temu Frys stworzył świat. Stworzył on wszystkie gwiazdy, a świat
jest jedną z nich. Gwiazdy powstały z rozrzuconych po niebie jego
bobków i dlatego trawa i drzewa tak gęsto porastają świat. Dzięki
Frysowi płyną potoki. Podążają za nim, gdy wędruje po niebie, a gdy je
opuszcza, szukają go przez cała noc. Frys stworzył zwierzęta i ptaki,
ale w chwili stworzenia wszystkie były do siebie podobne. Wróbel i
pustułka przyjaźniły się ze sobą i żywiły nasionami i muchami. Także
lis i królik przyjaźnili się i obaj jedli trawę. I świat obfitował w
trawy i muchy, by był młody, a Frys świecił jasno i darzył ciepłem
przez cały dzień.
Otóż w owych czasach El-ahrera był jednym spośród wielu zwierząt i
miał mnóstwo żon. Miał ich tyle, że nie dało się ich policzyć, żony
zaś miały tyle młodych, że nawet Frys nie potrafił ich porachować -
zjadały trawę i mlecze, i sałatę, i koniczynę, a El-ahrera był ojcem
ich wszystkich. (Tu Czubak mruknął coś z uznaniem). Po jakimś czasie -
ciągnął Mlecz - trawa rosła coraz rzadsza, a króliki rozeszły się w
różne strony, mnożąc się i żerując po drodze.
+----
| 10. Autor i tytuł - po jednym punkcie
Zabity jest Saul, poraził go wróg.
Odcięta jest głowa Saulowa.
Nad głową odciętą króluje kruk.
Szczerniała królewska głowa.
Zginęli wszyscy: męże, niewiasty,
Starcy i dzieci małe.
Palą się w zimnym niebie gwiazdy.
One tylko zostały.
Pytają mnie: A dokąd droga?
A może ci się śniło?
Ja jeden wiem, że nie ma Boga
I go nie było. [...]
+----
| 11. Autor i tytuł - po jednym punkcie
V. podjął na nowo pracę, nieznany spokój wstąpił w jego duszę. Jak
dobrze było mieć własne ognisko domowe, czuć krzątaninę
rodziny. Poczucie, że ma u swego boku Krystynę, dodawało mu sił i
energii. Jeśli tylko Theo go nie opuści, zostanie z pewnością dobrym
malarzem.
W Borinage służył Bogu jak niewolnik. Teraz odnalazł nowego i bardziej
uchwytnego Boga - religię, która dała się zamknąć w jednym
zdaniu. Postać robotnika, parę bruzd na zoranym polu, piaszczysta
smuga, morze i niebo - to były rzeczy ważne i istotne, trudne do
odtworzenia, a jednocześnie tak piękne, że warto było poświęcić całe
życie, aby wypowiedzieć ukrytą w nich poezję.
+----
| 12. Autor i tytuł - po jednym punkcie
- Ma pan na myśli konkretną osobę?
- Mam na myśli siebie. Jestem dobrym przykładem. Nie zrobiłem nic,
żeby zasiąść w F.O. To moja mocna karta. Osiągnąłem szczyt, nie
angażując sie w żadne kompromisy czy ugody, i nikomu nie musiałem
okazywać wdzięczności.
- Wygrał pan dzięki eliminacji? - odważyłem się wtrącić lekkim tonem.
Nie wziął pod uwagę tej zaczepki.
- Zjawiłem się jak Jezus Chrystus - odparł; twarz mu zesztywniała,
dziwnie zesztywniała, przypominał ikonę. - Iluż to proroków i
fałszywych Mesjaszy włóczyło się po Judei, towarzysząc synowi
Marii?
I, całkiem nieoczekiwanie, zanucił fragment starej hiszpańskiej
zarzueli:
- Aj cho, aj cho, aj chodźmy do Judei...
A papuga podchwyciła piosenkę, skrzecząc pijackim głosem:
- Aj Ba, aj Ba, aj Bablinonia na nas czeka...
+----
| 13. Autor i tytuł - po jednym punkcie
"Czas robi swoje - pomyślała - i jeśli nie zostanę przedstawiona
teraz, to nigdy..."
I jakby szukając w nich inspiracji, podniosła błagalny wzrok na
ścienne malowidła: na "Kleopatrę w pościeli" i "Świątynię Ra", na
"Sfinksa" i "Przybycie Antoniusza".
- Ach, mój Boże - jęknęła.
Wszelako religią Madame Wetmie, jej okrutnym Bogiem, był S z y k: Bóg
Szyk.
Z dołu dobiegły nikłe odgłosy muzyki. Nie ma orkiestry (nawet w
Pałacu) lepszej niż ta, która występuje w Cafe Kleopatra - a przecież
grają (myśl ta czasem sprawiała jej przyjemność) identycznie takie
same melodie!
+----
| 14. Autor i tytuł - po jednym punkcie
Schodzę na dół, ale jest tak wcześnie, że drzwi do sali jadalnej
są jeszcze zamknięte. Przechadzam się przeto i przystaję w otwartych
drzwiach pokoju nie używanego dotychczas i stale
zamkniętego. Porządkują tam teraz i ustawiają ołtarz. Ma tu być
kaplica. Uciskani na ciele internowani pomyśleli sobie, że może da się
coś przynajmniej duchem nadrobić, skoro ciało tak fatalnie utknęło, i
poczuwszy nagłą troskę o jego potrzeby zażądali duchowej
opieki. Sprawa ta przyprawiła o niepokój komendanturę obozu, wahali
się, naradzali, wreszcie odwołali się do landrata. Landrat poczuł się
nie mniej zakłopotany i odwołał się do Berlina. Berlin nie dawał
żadnej odpowiedzi przez parę tygodni i zdawało się, że sprawa utknęła,
aż pewnego dnia nadeszła depesza:
"Opieka duchowa dla internowanych. Sofort. Pierwsza msza uroczysta z
udziałem komendantury. Rozdać święte obrazki i
modlitewniki. Sfotografować. Heil Hitler.
podpisano
coś tam. Propaganda Abteilung".
+----
| 15. Autor i tytuł - po jednym punkcie
- Mój ojciec ciężko pracował i zawsze mógł nas ubrać i nakarmić. Ze
mną jest tak samo. Ja zawsze przestrzegałem przepisów, a Bóg zawsze
miał mnie w swojej opiece. Czasami musiałem pracować ciężej i nie
wszystko mi się udawało, ale kiedy oglądam się za siebie, widzę, że
więcej było dobrego niż złego. Robię, co do mnie należy i to musi
być to, czego oczekuje ode mnie Bóg, bo dał mi dobrą żonę, której
do końca dni niczego nie brakowało, i dobrych synów, a na stare
lata uczynił mnie nawet bogatym.
- Myśli pan, że przepisy nakazujące się modlić, święcić szabat i
pościć w Jom Kipur, to są jakieś zaklęcia na szczęście? - zapytał
rabin. - Bóg dał nam również rozum, żebyśmy myśleli i posługiwali
się nim chroniąc życie, które powierzył naszej opiece.
Staruszek wzruszył ramionami.
- Prawdę powiedziawszy, jeżeli ktoś jest chory, przepisy zakazują mu
pościć. Nie jest to żaden wyjątek. To ogólna zasada naszej religii.
- A kto mówi, że ja jestem chory? Jak doktor mówi, że jestem chory,
to już znaczy, że jestem chory?
+----
| 16. Autor i tytuł - po jednym punkcie
Na gazecie "Z torów wyścigowych" leżała Biblia Gedeona, otwarta na
Psalmach. Pochodzę z religijnej rodziny, chowano mnie na Biblii. Moja
wiara w Pana Boga nie była już tym, czym dawniej, ale wciąż lubiłem
czytywać Biblię. Miałem również pod ręką "Nędzne ciała" Evelyna Waugha i
"Szaleństwo Almayera" Conrada. Podczas dwóch lat spędzonych w recepcji
oczytałem się wcale nieźle w literaturze angielskiej i amerykańskiej.
Kiedy zasiadłem ponownie do maszyny, rzuciłem okiem na otwartą Biblię
leżącą na gazecie. "Chwalcie Go za możne Jego dzieła" - czytałem -
"chwalcie za najwyższy Jego majestat, chwalcie Go dźwiękiem trąby,
chwalcie na harfie i cytrze. Chwalcie tamburynem i tańcem, chwalcie na
strunach i flecie".
+----
| 17. Autor i tytuł - po jednym punkcie
Wierzę w Boga
z miłości do 15 milionów trędowatych
do silnych jak koń dźwigających paki od rana do nocy
do 30 milionów obłąkanych
do ciotek którym włosy wybielały od długiej dobroci
do wpatrujących się tak zawzięcie w krzywdę żeby nie widzieć sensu
do przemilczanych - śpiących z trąbką archanioła pod poduszką
do dziewczynki bez piątej klepki
do wymyślających krople na serce
do pomordowanych przez białego chrześcijanina
do wyczekującego spowiednika z uszami na obie strony
do oczu schizofrenika
do radujących się z tego powodu że stale otrzymują
i stale muszą oddawać
bo gdybym nie wierzył
osunęliby się w nicość
+----
| 18. Autor i tytuł zbioru - po jednym punkcie
W połowie lotu rzekł pilot do pasażerów:
- Przykro mi, ale muszę państwa poinformować, że jesteśmy w okropnej
sytuacji. Tylko Bóg może nas ocalić.
Jeden z pasażerów zwrócił się do księdza z pytaniem, co pilot
powiedział i otrzymał następującą odpowiedź:
- Mówi, że nie ma już nadziei.
+----
| 19. Autor - jednen punkt, tytuł - jeden punkt,
| a w pełnym brzmieniu - dwa punkty
Jako Egipcjanie z prosta, prostych sobie obrali Bożków, tę rzecz,
która im miła albo ich gubiła za Bożka poczytali, jako to Małpy, ze
dowcipne, Krokodyle, że ich pożerali, i są tameczni obywatele,
Żurawia, Barana, którego zwali inaczej Jovem Hannonem, woła Apisa,
Osyridesa, Psa, Czosnek, Cebulę; tak Grecy ingenio sagacissimi jakieś
potentias imaginowali sobie & proesidentias albo rządy nad różnemi
Boskiemi kreaturami; każdej rzeczy Bożka praesidem naznaczali.
Indyanów też błąd w Religii Egipcjanów i Greków starożytnym podobny, w
adorowaniu Apidesa albo Woła w Kościołach i ulicach erygowanego
consistens Teste Paulo Veneto.
+----
| 20. Autor i tytuł - po jednym punkcie
Opuszczajcie co prędzej sine zasłony
Siostro żadnych już lekarstw nie dawaj tu
Oto stają przy łóżku milczące pobladłe:
Wiara, Miłość, Nadzieja jakby ze snu...
Rozkoszują się teraz moim widokiem
Chociaż puste sakiewki wypadły im z rąk
Ty nie tęsknij i nie smuć się Wiaro trwożliwa
Jeszcze tylu dłużników odejdzie w mrok. [...]
---[KONIEC]---
Tak więc kończy się ten konkurs. Szczerze wierzę, iż wasza satysfakcja
ze zgadywania była przynajmniej w połowie tak wielka jak moja z
układania pytań konkursowych.
--
Marcin J. Skwark -- email: firs...@lastname.pl
Agnieszka
Dec 20, 2006, 5:22:45 AM
A oto i podsumowanie. Z uwagi na popędzanie grupy oraz uprzednią
opieszałość komisji sprawdzającej pisane na szybko, może zawierać błędy
i nieścisłości, lecz nie sądzę. Fragmenty odpowiedzi wycięte zostały z
maili od grupowiczów z całkowitym pominięciem tajemnicy korespondencji.
1. "Tymczasem to nie wydobyte torturami zeznania są uwieńczeniem naszej
pracy!"
Fiodor Dostojewski "Bracia Karamazow" - niestety nie,
Zapewne banał, zapewne nie zgadnę - U. Eco, Imię róży? - również nie,
choć wiele osób tak uważało.
A prawidłowa odpowiedź to: Miecz Aniołów. Jacek Piekara. opowiadanie
tytułowe. Prawidłowej odpowiedzi udzieliły 3 osoby autor i 2 tytuł
2. " - Tak - powiedział - ja też przejmowałem się ochroną przyrody.
Łkałem i zawodziłem, że ludzie z karabinkami automatycznymi polują z
helikopterów na orły białogłowe i tym podobne, ale teraz dałem spokój."
No tak. Problem w tym, że nie odróżniam książek Vonneguta, a czytałam
prawie wszystkie, więc mam w czym wybierać. Ostatnio strzelałam
"Śniadanie
mistrzów" i nie trafiłam, może tym razem się uda: Kurt Vonnegut,
"Śniadanie mistrzów".
Odpowiedź: Śniadanie mistrzów, czyli żegnaj, czarny poniedziałku. Kurt
Vonnegut
7 osób autor i 5 tytuł
3. " - Po pierwsze: który mamy rok?"
Ha!Ha! ktoś jeszcze czyta Roberta Rankina, laureata nagrody im.
Roberta Rankina! - a i owszem ;-)
Odpowiedź: Ogród nieziemskich rozkoszy. Robert Rankin
1 osoba autor i 1 tytuł
4. "Gdy maszerujący zbliżyli się, Ammu podciągnęła szybę w swoim oknie."
Jak to dobrze pamiętać czasem dziwne nazwy własne:) - ano całkiem dobrze
;-)
Odpowiedź: Bóg rzeczy małych. Arundhati Roy
6 osób autor i 6 tytuł
5. "Po wizycie Bruna Michel przez dwa tygodnie nie opuszczał łóżka."
Odpowiedź: Cząstki elementarne. Michel Houellebecq
4 osoby autor i 4 tytuł
6. " - Wolność bycia głodnym i wyzyskiwanym - rzekł Devlin ze
staroświecką, już nieaktualną zajadłością."
Devlin kojarzy mi się tylko z Liamem Devlinem z książek Higginsa i
już. I koniec. Liam Devlin i San Dillon. Nawet, kiedy jakiś
Devlin dostanie Nobla, to też mi się to miano będzie kojarzyć z
Higginsem. I już :-) - jak widać jest ich więcej ;-)
Odpowiedź: Rok 1985. Anthony Burgess
Nikt nie odpowiedział prawidłowo, a szkoda...
7. "Kilka miesięcy temu zabrałam się wreszcie do porządkowania starych
papierów i przy okazji znalazłam ten referat pana Nijaziego, napisany
odręcznie równiutkim pismem."
Z powieści irańskich to tylko Zupę z granatów ostatnio czytałam. A to
pewnie ta Lolita w Teheranie, czy inny Nafisi. Ale nie czytałam. - ale
strzał całkiem trafny.
Odpowiedź: Czytając Lolitę w Teheranie. Azar Nafisi
2 osoby autor i 2 tytuł
8. "Dobrze wiemy, że jest jeszcze pośród was kilka idiotek, [...]"
Odpowiedź: 120 dni Sodomy, czyli szkoła libertynizmu. Markiz de Sade
I znowu nikt...
9. "Dawno temu Frys stworzył świat."
Mlecz, Czubak, El-ahrera i inne takie kopnięte nazwy własne ... To
się chyba nazywało "Wodnikowe wzgórze"?
I pewnie nawet miało autora. - miało :-)
Autor, autor... Adams? Richard Adams? Bo nie Douglas Adams, to wiem na
pewno. - nie Douglas, ale jak najbardziej Richard.
Odpowiedź: Wodnikowe wzgórze. Richard Adams.
3 osoby autor i 4 tytuł
10. "Zabity jest Saul, poraził go wróg."
?? Rymy jak we Władcy pierścieni:) - jednak wiersz ciutkę bardziej
poważny w swym brzmieniu.
Odpowiedź: Pieśń chłopca żydowskiego. Mieczysław Jastrun
Znowu nikt...
11. "Vincent podjął na nowo pracę, nieznany spokój wstąpił w jego
duszę."
V., Theo, malarz... Rzecz o Van Goghu? Nie przypominam sobie żadnej
książki o Van Goghu, jak mi się przypomni, to dopiszę.
Odpowiedź: Pasja życia. Irving Stone. A V to oczywiście Vincent Van
Gogh.
4 osoby autor i 4 tytuł
12. "- Ma pan na myśli konkretną osobę?"
Odpowiedź: Fotel Orła. Carlos Fuentes.
Zero poprawnych odpowiedzi.
13. "Czas robi swoje - pomyślała - i jeśli nie zostanę przedstawiona
teraz, to nigdy..."
Ani MIss Sajgon, ani Zola - innych skojarzeń nie mam.
Odpowiedź: Zdeptany kwiatuszek. Ronald Firbank
Znów zero.
14. "Schodzę na dół, ale jest tak wcześnie, że drzwi do sali jadalnej są
jeszcze zamknięte."
Ten fragment zupełnie mnie zdumiewa. Bo owszem jest to jakiś hitlerowski
obóz, ale nadzwyczaj luksusowy, jak na hitlerowskie standardy. Jadalnia,
jakiś oddzielny pokój, który można zaadaptować na kaplicę. Jedyne co
przychodzi mi do głowy to, że jest to jeszcze sporo przedwojenny obóz
dla więźniów politycznych. W te "Rozmowy..." strzelam w akcie najwyższej
desperacji. Pamiętam, że Stroop przed wojną wizytował jakiś tako obóz
czy był tam na szkoleniu. Nie bardzo to sobie przypominam, a książki
słuchałam w audiobook'u ze dwa miesiące temu, więc powinnam pamiętać.
Ale cóż, strzelmy w to. Może akurat słuchałam tego fragmentu na ulicy i
przejeżdzający tramwaj mi go zagłuszył. ;) - mimo całej dedukcji to
jednak nie jest Kazimierz Moczarski, Rozmowy z katem...
Odpowiedź: Jezioro Bodeńskie. Stanisław Dygat
Cała jedna odpowiedź...
15. " - Mój ojciec ciężko pracował i zawsze mógł nas ubrać i nakarmić."
Odpowiedź: W sobotę rabin pościł. Harry Kemelman
I znów nikt. A taka fajna, lekka książeczka...
16. "Na gazecie "Z torów wyścigowych" leżała Biblia Gedeona, otwarta na
Psalmach."
a niech tam - niech będzie John Irving i Hotel New Hampshire. A co -
recepcja jest, styl pasuje - może się uda? - i nawet Hotel by się
zgadzał ;-)
Odpowiedź: Hotel Świętego Augustyna. Irwin Shaw
Znowu nikt.
17. "Wierzę w Boga"
Odpowiedź: Wierzę. ks. Jan Twardowski
Tu trochę lepiej: 5 osób autor i 2 tytuł
18. "W połowie lotu rzekł pilot do pasażerów:[...]"
To mógł napisać de Mello. - i napisał.
Odpowiedź: opowiadanie Nadzieja w Bogu - brak nadziei ze zbioru Modlitwa
żaby. Anthony de Mello.
2 osoby autor i 1 tytuł
19. "Jako Egipcjanie z prosta, prostych sobie obrali Bożków [...]"
A tytuł w pełnym brzmieniu to kilka linijek tekstu staropolszczyzną,
więc się wypchaj dwoma punktami :-) Za dwa punkty to ja sobie mogę
przypomnieć "Akademiję Wszelkiej Sciencyi Pełną", ale nic więcej. - :-D
Odpowiedź: Benedykt Chmielowski.
A pełny tytuł, który dawał 2 punkty to: NOWE ATENY ALBO AKADEMIIA
WSZELKIEJ SCIENCYI PEŁNA, NA RÓŻNE TYTUŁY JAK NA CLASSES PODZIELONA,
MĄDRYM DLA MEMORYJAŁU, IDIOTOM DLA NAUKI, POLITYKOM DLA PRAKTYKI,
MELANKOLIKOM DLA ROZRYWKI ERYGOWANA
ALIAS O BOGU, BOŻKÓW MNÓSTWIE, SŁÓW PIĘKNYCH WYBORZE, KWESTYJ CUDNYCH
WIELE, O SYBILLÓW ZBIORZE, O ZWIERZU, RYBACH, PTAKACH, O MATEMATYCE, O
CUDACH ŚWIATA, LUDZI RZĄDACH, POLITYCE, O JĘZYKACH I DRZEWACH, O
ŻYWIOŁACH, WIERZE, HIEROGLIFIKACH, GADKACH, NARODÓW MANIERZE, CO KRAJ
KTÓRY MA W SOBIE DZIWNYCH CIEKAWOŚCI, CAŁY ŚWIAT OPISANY Z GRUNTU W SŁÓW
KRÓTKOŚCI.
CO WSZYSTKO STAŁO SIĘ WIELKĄ PRACĄ AUTORA TU ENIGMATICE WYRAŻONEGO: IMIĘ
WIOSNA ZACZYNA WIELKIEJ NOCY BLISKO GŁOWĘ W PIWIE I MIODZIE ZAWRACA
NAZWISKO. TO JEST PRZEZ XIĘDZA BANEDYKTA CHMIELOWSKIEGO DZIEKANA
ROHATYŃSKIEGO, FIRLEJOWSKIEGO, PODKAMIENIECKIEGO PASTERZA.
2 osoby autor i 2 tytuł, z czego jedna na tyle długi kawałek, że komisja
przyznała 2 punkty.
20. "Opuszczajcie co prędzej sine zasłony"
To jest najprostsze :) Bułat Okudżawa, "Trzy siostry" - mam rację? -
owszem.
Odpowiedź: Trzy Siostry. Bułat Okudżawa. Uznawana była również odpowiedź
Wiara, Nadzieja, Miłość.
6 osób autor i 6 tytuł
Udział wzięło 11 osób. Wyniki podam jutro lub pojutrze po rozpatrzeniu
ewentualnych zażaleń, żeby zwycięzca miał zajęcie podczas najbliższych
Świąt ;-)
Na koniec dodam tylko, że okazuje się jednak, iż większość książek brana
do konkursów jest niezmienna. Przy próbie zmiany repertuaru lub
dorzuceniu kilku nowości grupa zamiera... A tyle jeszcze książek mamy na
półce i aż strach myśleć, które z nich wykorzystać następnym razem, żeby
każde pytanie dostało choć jedną odpowiedź... I wydawało się, że taki
misz masz jaki był tym razem powinien podpasować każdemu. Nasza kulpa?
Pozdrawiam serdecznie i dziękuję za zabawę
Agnieszka w imieniu nas obojga
--
Agnieszka + Marcin + Tula The Cat + Gryzabella + Piegus
http://agnieszka.deontology.net
Agnieszka
Dec 21, 2006, 1:49:54 AM
Witam,
w związku z brakiem reklamacji i innych uwag oraz faktem, że i tak długo
już to wszystko trwa, nadeszła chwila ostatecznego rozwiązania. Oto i
wyniki, na które wszyscy czekają:
W pierwszej dziesiątce znaleźli się wszyscy, jako że jedna z osób
chciała pozostać nieklasyfikowana i decyzję tą szanujemy.
Pierwszą dziesiątkę otwiera więc:
10 Czajka 12-12-06 13:13 1,00
W następnej kolejności miejsca zajmują:
9 Coinneach Odhar 13-12-06 15:27 2,00
8 Marcin Fastyn 05-12-06 16:09 2006-12-11 2,00
7 Paweł Wolniewicz 12-12-06 16:14 3,00
6 mkw 12-12-06 09:59 6,00
5 Hanna Burdon 04-12-06 13:50 6,00
4 Isia 12-12-06 14:59 6,50
Pierwsza trójka to:
3 Monika Mazurek 04-12-06 21:10 8,00
2 Gosia Wolniewicz 06-12-06 16:34 2006-12-12 16,00
Zwyciężczynią zaś została:
1 Monika Wandzel 05-12-06 22:18 20,50
Wszystkim uczestnikom serdecznie gratulujemy a zwyciężczynię zapraszamy
do układania następnego konkursu.
Pozdrawiam serdecznie w imieniu organizatorów
Agnieszka
--
Agnieszka + Marcin + Tula The Cat + Gryzabella + Piegus
http://agnieszka.deontology.net